
Vorig jaar gaf ik een training. Dertig ondernemers keken me aan en ik sprak over de Chinese bamboe. Een plant die in de eerste vier jaar niet boven de grond uitkomt en in het vijfde jaar in een paar weken tot vijfentwintig meter doorgroeit.
Wat er die jaren daarvoor wel gebeurde? Wortels. Een netwerk dat zich in het stille verspreidde, meter voor meter, totdat er genoeg fundament was om te groeien.
Ik dacht er de afgelopen weken weer aan. Want soms voel ik me ook in dat eerste of tweede jaar zitten. Er zijn klanten. Er zijn mensen die zeggen dat dit precies is wat ze nodig hebben. Ons team gelooft volledig in wat we doen. Maar de doorbraak, die grote zichtbare sprong omhoog, die is er nog niet.
En dan merk ik dat ik zit te rekenen. Te meten. Te vergelijken met wat ik zou willen zien.
Terwijl ik weet, omdat ik het heb gezien bij anderen en bij mezelf, dat onder de grond vaak meer beweegt dan het lijkt. Dat het zaad er allang is. Dat de wortels groeien, ook als je er niets van ziet.
