Yesse had nog nooit een pijl en boog gemaakt, laat staan ermee geschoten. Hij vond een stok in de border, sleepte er een tak bij en ging aan de slag met touw uit de schuur. Na een paar pogingen vloog er helemaal niets en hij liep met een rood hoofd naar binnen.
Een uur later zat hij weer buiten. Andere tak, ander touw, net iets anders gespannen. Aan het eind van de middag kwam hij naar binnen met een grote grijns en een pijl die echt een meter ver vloog. Voor hem was dat net zoiets als een wereldrecord.
Ik stond er even bij stil. Want zo gaat het bij ons ook, eigenlijk altijd. Iets nieuws proberen voelt onwennig. Het gaat eerst stroef, je legt het neer omdat de frustratie groter is dan het plezier op dat moment.
Maar als je het later weer oppakt, met iets meer rust, komt er een moment waarop het ineens klopt. Dat geldt voor pijl en boog schieten. En het geldt voor ondernemen, voor opvoeden, voor de manier waarop je je leven inricht.
De boog kan trouwens ook niet altijd gespannen staan. Af en toe loslaten hoort er gewoon bij, zolang je weet dat je later weer terugkomt.
Benieuwd hoe vrij jouw gezin nu leeft? Doe onze scan en ontvang je uitslag in je inbox. Naar de scan